OPDRACHT 2: 'Hot' en 'Cold' media

Bij media (ervaringen) wordt er een onderscheidt gemaakt tussen hot en cold media. Het verschil hiertussen is echter afhankelijk van de hoeveelheid participatie die een medium vereist. Hot media brengen informatie over op een luide en heldere manier waardoor er weinig participatie van de gebruiker wordt gevraagd. Enkele welbekende voorbeelden hiervan zijn print, radio en film.
Deze informatie wordt op een snelle manier door onze zintuigen opgenomen.
Een heet medium doordrenkt één zintuig met informatie. Wanneer je in contact komt met een hot media dan beperkt dat dus onze behoefte om zelf actief deel te nemen in de communicatie en dat zorgt er weer voor dat we meer open staan voor de boodschap. Het verschil tussen hot en cold media zit 'm daarom in het feit of het product zelf de aanzet geeft, of dat een onafhankelijke partij dit doet.

Als eerste voorbeeld beschrijf ik print als hot media. Bij de confrontatie met print neem je namelijk als enige de tekst en beeld op. Er vindt verder totaal geen participatie van de gebruiker plaats. Prints heb je in meerdere verschijningsvormen. Enkele voorbeelden hiervan zijn in de vorm van: Advertenties, abri's, billboards, tijdschriften, kranten.

De radio als hot media is voor niemand meer ongewoon. 's Ochtends als je opstaat(of wakker wordt), in de auto naar je werk, op je werk, na je werk en ga zo nog maar even door. Je wordt er waar dan ook constant mee geconfronteerd.
Het is natuurlijk wel zo dat de luisteraar steeds meer een prominentere rol gaat en zal gaan spelen tijdens de uitzendingen op de radio, waardoor het misschien langzaam naar cold neigt toe te gaan zal gaan. Zo wordt er de laatste tijd veelal de oplettendheid en aandacht van de luisteraar op de proef gesteld door de verscheidende radiostations. Een voorbeeld hiervan is dat er vragen beantwoord moeten worden over de teksten in liedjes en andere weetjes al dan niet over de artiest zelf. Vaak nemen hierbij luisteraars het ook tegen elkaar op. Dit gebeurd veelal tijdens het luisteren zelf en dus is de gebruiker hier op dat moment toch bij betrokken. Radio zal op den duur dus als het ware steeds meer gaan afkoelen.

Film is één en al hot media. Tijdens het kijken naar een film raak je in een soort isolerende dementie. Je zit op een vaste plek en kijkt naar een groot scherm. Je bent gefocust op het scherm en het enige dat je dus hoeft te doen is achterover leunen en goed te luisteren en te kijken naar de vertoonde film.

Een voorbeeld van een advertising uiting voor hot media anno 2010:

Wat ik al eerder noemde is dat sommige hot media langzamerhand aan het afkoelen zijn, althans het schommelt een beetje tussen beide in.
Echter één daarvan zal hier weinig mee te maken krijgen en dat is film. Deze zal in mijn ogen ook nog in 2020 nog steeds hot zijn, al kan je natuurijk niet zover in de toekomst kijken. De gehele ervaring die je met het kijken van een nieuwe film in de bioscoop krijgt wordt tot nog toe door weinig middelen overtroffen.
Bij bioscopen wordt je doodgegooid met reclame. Binnen, buiten, in de gang, voor de film, op het toilet en ga zo nog maar even door. Wat mij als advertising uiting wel interessant lijkt is dat op verschillende plekken in de bioscoop gebruik wordt gemaakt van subliminale boodschappen (subliminal advertising) Dit onderwerp heb ik ook gekozen als onderzoek voor mijn minor theorie. Ik heb hier voornamelijk voor gekozen omdat het een vorm van communicatie bestrijkt, die in mijn ogen ondanks dat het al langdurig aanwezig is, nog véél en véél meer uitgebreid kan worden. Subliminale boodschappen werden voorheen voornamelijk in de vorm van beeld verspreidt. Dit terwijl geluid in mijn ogen minstens zo belangrijk is als beeld. Laat dit nou net de twee belangrijkste componenten van een film zijn. Je zou hierbij dus kunnen denken aan interactieve communicatie in en rondom de bioscoop die naast reclame voor een film ook met geluid d.m.v. subliminale boodschappen aan de slag gaan. Daarnaast zijn er nog andere zintuigen waarmee je kan spelen op het gebied van filmreclames. Geur is daar ook één van. Elke film brengt een bepaalde sfeer met zich mee en bij elke sfeer past weer een bepaalde geur.