Wat ik wil gaan onderzoeken binnen de neuromarketing luidt: Welke neuromarketing technieken en methoden zouden effectief kunnen werken m.b.t. online shoppen.
Dit is dan dus ook gelijk mijn onderzoeksvraag die centraal staat in mijn onderzoek op het gebied van neuromarketing. Tegenwoordig is het online shoppen niets nieuws meer, het is zelfs zo normaal geworden dat je tegenwoordig alles op het net kunt kopen, bestellen, ruilen of wat dan ook. Sinds de invoering van het internet bestaat er een exponentiële groei op het gebied van de online winkels. Tegenwoordig bestaan daarom ook winkels die zichzelf winkels noemen maar waarvan er geen fysieke locatie aan te wijzen valt, omdat alles online gebeurd. Nederlanders behoren daarnaast tot de meest online koopgrage personen van Europa. Ons leven wordt steeds drukker en drukker en daarom zijn we niet meer in staat om even 'normaal' iets in de winkels te gaan kopen. We worden lui door het internet, dat is één ding dat zeker is. Omdat het online shoppen iets is dat ons tegenwoordig allen bezighoudt leek het me een zeer interessante ingang om er onderzoek op uit te voeren binnen de neuromarketing. Neuromarketing kent verschillende onderzoeksmethoden die elk voor verschillende doeleinden en achtergronden kunnen worden gebruikt. Men spreekt hier van werkingsmodellen. Om te kunnen bepalen welke werkingsmodellen het beste passen om in te zetten bij het online shoppen zal ik eerst eens de werkingsmodellen die er tot nu toe zijn achter elkaar plaatsen;
Allereerst kan er in werkingsmodellen een duidelijk onderscheidt worden gemaakt tussen:
1. de medische kant (fMRI scanners)
2. de psychofysiologische onderzoeken (ZMET, Facial Coding, GSR, Mind Metic)
Enkele opkomende technieken die in tegenstelling tot fMRI ook velen malen goedkoper zijn zijn: GSR (galvanic skin response) in combinatie met Facial Coding, EEG en ECG.
De onderzoeksbedrijven Gartner, Forrester Research en Aberdeen Group zijn hier al veelvuldig mee bezig en helpen de pioniers om dit snel van de grond te krijgen en zodanig geslaagd in te zetten binnen marketing.
Met deze bovenstaande technieken in het verschiet ga in nu verder onderzoeken welke van deze technieken en methoden het beste tot hun recht komen m.b.t. mijn onderzoeksvraag. Hierover dus meer in mijn eindwerkstuk. Ik wil er met mijn onderzoeksvraag dus achter komen met welke methoden en technieken neuromarketing effectief gaat werken op het gebied van online shoppen.
donderdag 17 juni 2010
woensdag 2 juni 2010
OPDRACHT 2 - Voorgeschiedenis Neuromarketing
Allereerst een korte uitleg van wat neuromarketing is en de voorgeschiedenis daarvan. Welke onderscheiden erin worden gemaakt en wat er mee gedaan en dus bereikt kan worden in reclamewereld. Bij neuromarketing wordt er gebruik gemaakt van medische technieken en inzichten uit de neurowetenschap om deze vervolgens toe te passen op het terrein dat heet marketing. De techniek neuromarketing onderzoekt hoe de hersenen reageren op stimuli middels neurowetenschappelijk onderzoek. Een techniek die kan worden gebruikt om de onbewuste emotionele systemen van de onderzochte te onderzoeken.
Het hoofddoel van neurowetenschap is dat er inzicht verkregen wordt d.m.v. onderzoek hoe onze hersenen het mogelijk maken dat wij de wereld om ons heen waarnemen, de herinnering daaraan uit het geheugen oproepen en handelen naar die waarneming of herinnering.Neurowetenschap bestudeert daarnaast ook de werking van ons emotionele leven. Neurowetenschappers trachten voornamelijk vast te stellen hoe emoties het denken beïnvloeden.
Binnen neuromarketing kan er gesproken worden van een onderscheidt tussen drie deelgebieden. De eerste is de wetenschappelijke invalshoek. Bij deze wetenschappelijke invalshoek wordt er onderzocht hoe wel als consumenten keuzes maken tussen producten en hoe merken als Coca-Cola vanuit ons geheugen invloed uit oefenen op deze beslissingen. De wetenschappelijke onderzoeken staan hierbij voorop waardoor het minder gericht is op de praktische toepassingen. Voorbeelden hiervan zijn het Pepsi-test onderzoek van McLure uit 2004 en het prijsonderzoek van Knutson uit 2007. De tweede invalshoek is de commerciële toepassing. Hierbij draait het om het onderzoek naar de reacties van consumenten op reclamecampagnes. Een techniek die hierbij veelal wordt gebruikt is de zogeheten fMRI (functioneel Magnetic Resonance Imaging)techniek. Dit houdt in dat er gebruik gemaakt wordt van hersenscans. Het laatste en derde deelgebied binnen neuromarketing betreft technieken die meer op het psychologische dan op de medische kennis worden gebaseerd. De onderzoekstechniek die hierbij wordt gebruikt luid: Facial Coding. Facial Coding is een onderzoekstechniek die gelaatsreacties op een reclame of een nieuw product analyseert vanuit de hypothese dat emoties vrijwel onmiddellijk zichtbaar zijn in het gezicht.
Er zijn twee belangrijke werkingsmodellen te benoemen die in de hedendaagse tijd veelal worden toegepast. De eerste is de ZMET methode. De andere heet Facial coming, waar ik hierboven al een en ander over schreef. Deze twee methoden komen voort uit het inzicht dat wij als mensen emotioneel handelen en rationeel rechtvaardigen. Hierdoor kan je het ook wel diepgaande ladderingtechnieken noemen. Deze technieken diep dieper proberen te infiltreren in het emotioneel verwerkingsproces van de consument. De methoden ZMET en Facial Coding maken zelf geen gebruik van fMRI scanners.
ZMET
Dit staat voor Zaltman Metaphor Elicitation Theory. Hierbij worden er proefpersonen onderzocht op basis van foto's. Hierbij wordt de proefpersoon gevraagd om bijv. een aantal foto's mee te nemen waarbij het belangrijk is dat de foto's zijn gevoelens het beste beschrijven. Er ontstaat aan het eind enen collage van foto's. Hieruit wordt een consensumap samengesteld. Dit is een grafische weergave waar duidelijk op te zien is welke hoofd- en bijassociaties de proefpersoon over een bepaald onderwerp heeft. In het vervolg kan dan door de klant worden bepaald welke associaties versterkt, verzwakt of gehandhaafd dienen te worden. Dit om zijn uiteindelijke doel te kunnen bereiken.
ZMET is voornamelijk geschikt voor associatief en conceptueel onderzoek. Een voorbeeld hierbij is bijv. bij beeldvorming over je bedrijf, logo etc. Dit wordt momenteel ingezet door Altiution.
Facial Coding
Zoals ik al eerder beschreef draait het Facial Coding om het lezen van de gezichtsuitdrukkingen van de consument. Het terugleiden naar de 7 basisemoties van de mens staat hierin centraal. De emoties van de mens treedt op in het oude brein en het limbisch systeem. Dit zijn de onbewuste systemen. Het meten van de non-verbale respons en het nagaan van de discrepantie van wat men zegt en voelt is waar het bij Facial Coding om draait. Een voorbeeld van hoe het werkt: Via de computer kan de Facial Coder, (dat is degene die de gezichtsuitdrukkingen leest), in frames van 1/30ste van een seconde de emoties van proefpersonen analyseren. Dit resulteert uiteindelijk in een grafiek waarin de gemeten en de geverbaliseerde respons worden afgezet tegen de impact en de appeal. Het belangrijkste punt waarbij Facial Coding wordt gebruikt is het samenstellen van emotionele profielen. Hierbij te denken aan profielen die van managers, leiders, sollicitanten en ook voor personen die vaak in het nieuws zijn. Degene die deze methode heeft ontwikkeld is Dan Hill.
Een neuromarketing voorbeeld uit 2008
De twee onderzoekers Koenings en Tranel vroegen zich af of het mogelijk is om, onomstotelijk vast te stellen dat reclame werkt. Ook het maken van irrationele keuzes door de consument is iets dat ze wilden uitdiepen. Er werd gevraagd om de proefpersonen blind Coca Cola en Pepsi te laten proeven. Hieruit kwam voort dat de meerderheid een voorkeur had voor Pepsi. In het vervolg van dit onderzoek werden de proefpersonen getoond welke cola merken ze zojuist hebben mogen proeven. Toen was er echter een duidelijke voorkeur voor Coca-Cola. Een andere (kritische) kant van dit Coca-Cola vs Pespi verhaal is een punt dat Malcolm Gladwell is zijn boek 'Blink' beschrijft. Hij betoogt dat de voorkeur voor Pepsi versus Coca-Cola meet te maken heeft met hoe wij waarnemen (dat is dus proeven in dit geval) dan met merkvoorkeur. De smaakbeleving van Cola blijkt geheel anders te zijn als je er maar 1 sok van neemt, in vergelijking met wanneer je een heel glas zou leegdrinken. Terug naar het onderzoek in het begin van dit stuk: Echter was zo'n soort gelijknamig onderzoek al eens in de jaren 80 gevoerd en dus was dit zogeheten Pepsi-paradox al lang bij onderzoekers bekend. Hetgeen Koenigs en Tranel toevoegden aan dit onderzoek was een tweede groep proefpersonen. Deze tweede groep had schade aan de ventromediale prefrontale cortex. De afgekort, VMPFC is een gebied dat emoties integreert in het keuzeproces. Deze groep had een blinde voorkeur voor Pepsi, maar na het zien van het merk veranderende deze voorkeur niet. Dat is opmerkelijk. Een rede hiervoor kan zijn dat het VMPFC gebied, het gebied is waar de waarde van het merk wordt opgeslagen. Dit gebied wordt dan dus geactiveerd bij het zien van het merk. Vervolgens wordt de zintuigelijke informatie, de smaak van cola, overruled.
Uit dit (voornamelijk tweede deel) onderzoek kunnen dus drie dingen worden geconcludeerd:
1. Reclame werkt. (De jarenlange inspanningen van Coca-Cola zijn dus niet voor niets geweest.)
2. Indien de consument kiest voor de cola met de beste smaak wordt er gesproken van een irrationele keuze. Consumenten maken dus irrationele keuze's, daar waar dit bij het zien van het merk niet werd gedaan.
3. In de ventromediale prefrontale cortex wordt de emotionele waarde van een merk opgeslagen.
Het hoofddoel van neurowetenschap is dat er inzicht verkregen wordt d.m.v. onderzoek hoe onze hersenen het mogelijk maken dat wij de wereld om ons heen waarnemen, de herinnering daaraan uit het geheugen oproepen en handelen naar die waarneming of herinnering.Neurowetenschap bestudeert daarnaast ook de werking van ons emotionele leven. Neurowetenschappers trachten voornamelijk vast te stellen hoe emoties het denken beïnvloeden.
Binnen neuromarketing kan er gesproken worden van een onderscheidt tussen drie deelgebieden. De eerste is de wetenschappelijke invalshoek. Bij deze wetenschappelijke invalshoek wordt er onderzocht hoe wel als consumenten keuzes maken tussen producten en hoe merken als Coca-Cola vanuit ons geheugen invloed uit oefenen op deze beslissingen. De wetenschappelijke onderzoeken staan hierbij voorop waardoor het minder gericht is op de praktische toepassingen. Voorbeelden hiervan zijn het Pepsi-test onderzoek van McLure uit 2004 en het prijsonderzoek van Knutson uit 2007. De tweede invalshoek is de commerciële toepassing. Hierbij draait het om het onderzoek naar de reacties van consumenten op reclamecampagnes. Een techniek die hierbij veelal wordt gebruikt is de zogeheten fMRI (functioneel Magnetic Resonance Imaging)techniek. Dit houdt in dat er gebruik gemaakt wordt van hersenscans. Het laatste en derde deelgebied binnen neuromarketing betreft technieken die meer op het psychologische dan op de medische kennis worden gebaseerd. De onderzoekstechniek die hierbij wordt gebruikt luid: Facial Coding. Facial Coding is een onderzoekstechniek die gelaatsreacties op een reclame of een nieuw product analyseert vanuit de hypothese dat emoties vrijwel onmiddellijk zichtbaar zijn in het gezicht.
Er zijn twee belangrijke werkingsmodellen te benoemen die in de hedendaagse tijd veelal worden toegepast. De eerste is de ZMET methode. De andere heet Facial coming, waar ik hierboven al een en ander over schreef. Deze twee methoden komen voort uit het inzicht dat wij als mensen emotioneel handelen en rationeel rechtvaardigen. Hierdoor kan je het ook wel diepgaande ladderingtechnieken noemen. Deze technieken diep dieper proberen te infiltreren in het emotioneel verwerkingsproces van de consument. De methoden ZMET en Facial Coding maken zelf geen gebruik van fMRI scanners.
ZMET
Dit staat voor Zaltman Metaphor Elicitation Theory. Hierbij worden er proefpersonen onderzocht op basis van foto's. Hierbij wordt de proefpersoon gevraagd om bijv. een aantal foto's mee te nemen waarbij het belangrijk is dat de foto's zijn gevoelens het beste beschrijven. Er ontstaat aan het eind enen collage van foto's. Hieruit wordt een consensumap samengesteld. Dit is een grafische weergave waar duidelijk op te zien is welke hoofd- en bijassociaties de proefpersoon over een bepaald onderwerp heeft. In het vervolg kan dan door de klant worden bepaald welke associaties versterkt, verzwakt of gehandhaafd dienen te worden. Dit om zijn uiteindelijke doel te kunnen bereiken.
ZMET is voornamelijk geschikt voor associatief en conceptueel onderzoek. Een voorbeeld hierbij is bijv. bij beeldvorming over je bedrijf, logo etc. Dit wordt momenteel ingezet door Altiution.
Facial Coding
Zoals ik al eerder beschreef draait het Facial Coding om het lezen van de gezichtsuitdrukkingen van de consument. Het terugleiden naar de 7 basisemoties van de mens staat hierin centraal. De emoties van de mens treedt op in het oude brein en het limbisch systeem. Dit zijn de onbewuste systemen. Het meten van de non-verbale respons en het nagaan van de discrepantie van wat men zegt en voelt is waar het bij Facial Coding om draait. Een voorbeeld van hoe het werkt: Via de computer kan de Facial Coder, (dat is degene die de gezichtsuitdrukkingen leest), in frames van 1/30ste van een seconde de emoties van proefpersonen analyseren. Dit resulteert uiteindelijk in een grafiek waarin de gemeten en de geverbaliseerde respons worden afgezet tegen de impact en de appeal. Het belangrijkste punt waarbij Facial Coding wordt gebruikt is het samenstellen van emotionele profielen. Hierbij te denken aan profielen die van managers, leiders, sollicitanten en ook voor personen die vaak in het nieuws zijn. Degene die deze methode heeft ontwikkeld is Dan Hill.
Een neuromarketing voorbeeld uit 2008
De twee onderzoekers Koenings en Tranel vroegen zich af of het mogelijk is om, onomstotelijk vast te stellen dat reclame werkt. Ook het maken van irrationele keuzes door de consument is iets dat ze wilden uitdiepen. Er werd gevraagd om de proefpersonen blind Coca Cola en Pepsi te laten proeven. Hieruit kwam voort dat de meerderheid een voorkeur had voor Pepsi. In het vervolg van dit onderzoek werden de proefpersonen getoond welke cola merken ze zojuist hebben mogen proeven. Toen was er echter een duidelijke voorkeur voor Coca-Cola. Een andere (kritische) kant van dit Coca-Cola vs Pespi verhaal is een punt dat Malcolm Gladwell is zijn boek 'Blink' beschrijft. Hij betoogt dat de voorkeur voor Pepsi versus Coca-Cola meet te maken heeft met hoe wij waarnemen (dat is dus proeven in dit geval) dan met merkvoorkeur. De smaakbeleving van Cola blijkt geheel anders te zijn als je er maar 1 sok van neemt, in vergelijking met wanneer je een heel glas zou leegdrinken. Terug naar het onderzoek in het begin van dit stuk: Echter was zo'n soort gelijknamig onderzoek al eens in de jaren 80 gevoerd en dus was dit zogeheten Pepsi-paradox al lang bij onderzoekers bekend. Hetgeen Koenigs en Tranel toevoegden aan dit onderzoek was een tweede groep proefpersonen. Deze tweede groep had schade aan de ventromediale prefrontale cortex. De afgekort, VMPFC is een gebied dat emoties integreert in het keuzeproces. Deze groep had een blinde voorkeur voor Pepsi, maar na het zien van het merk veranderende deze voorkeur niet. Dat is opmerkelijk. Een rede hiervoor kan zijn dat het VMPFC gebied, het gebied is waar de waarde van het merk wordt opgeslagen. Dit gebied wordt dan dus geactiveerd bij het zien van het merk. Vervolgens wordt de zintuigelijke informatie, de smaak van cola, overruled.
Uit dit (voornamelijk tweede deel) onderzoek kunnen dus drie dingen worden geconcludeerd:
1. Reclame werkt. (De jarenlange inspanningen van Coca-Cola zijn dus niet voor niets geweest.)
2. Indien de consument kiest voor de cola met de beste smaak wordt er gesproken van een irrationele keuze. Consumenten maken dus irrationele keuze's, daar waar dit bij het zien van het merk niet werd gedaan.
3. In de ventromediale prefrontale cortex wordt de emotionele waarde van een merk opgeslagen.
OPDRACHT 1 - Themakeuze
Ik heb gekozen voor het onderwerp Neuromarketing. Mijn motivatie voor dit onderwerp komt voort uit dat neuromarketing enorm veel potentie in zich heeft dat bijvoorbeeld kan leiden tot essentiële informatie voor marketeers. Deze nieuwe informatie komt bijvoorbeeld voort uit de werking van hoe hersenprocessen blootgelegd kunnen worden. Hierdoor opent zich een geheel nieuwe wereld betreft reclame maken.
Het meest belangrijke onderdeel van advertising is het merk. In principe bestaat een merk alleen in het hoofd van de consument. Hierdoor krijgt het merk een waarde. Deze waarde word bepaald door je hersenen. Wanneer er dus een waardevol merk moet worden opgebouwd is het ook meer dan logisch om eerst te kijken naar de werking van de hersenen. Zodoende kan er informatie worden verzameld waaruit een merk zich nog meer kan koppelen aan de waarde van de consument. Marketing is geheel gericht op het creëren en leveren van waarde van de consument. De gehele dag zijn onze hersenen bezig met binnenkomende stimuli continue op waarde te schatten. Het creëren van efficiënte en effectieve marketingactiviteiten is dus essentieel als je het hebt over het begrip van de werking van onze hersenen.
Het meest belangrijke onderdeel van advertising is het merk. In principe bestaat een merk alleen in het hoofd van de consument. Hierdoor krijgt het merk een waarde. Deze waarde word bepaald door je hersenen. Wanneer er dus een waardevol merk moet worden opgebouwd is het ook meer dan logisch om eerst te kijken naar de werking van de hersenen. Zodoende kan er informatie worden verzameld waaruit een merk zich nog meer kan koppelen aan de waarde van de consument. Marketing is geheel gericht op het creëren en leveren van waarde van de consument. De gehele dag zijn onze hersenen bezig met binnenkomende stimuli continue op waarde te schatten. Het creëren van efficiënte en effectieve marketingactiviteiten is dus essentieel als je het hebt over het begrip van de werking van onze hersenen.
zaterdag 17 april 2010
OPDRACHT 5b: symposium viralcommunication.nl
BETOOG
State of Art
Dat mensen elkaar opzoeken is een feit. Daar zijn we mensen voor. Kuddedieren, dat zijn we. Eén van de manieren waarop we elkaar opzoeken in de tijd van nu is via sociale media. De laatste jaren wordt in de reclame daarom ook steeds meer gebruik gemaakt van Sociale media. Sociale media zoals; Hyves, Facebook en andere platforms. Hier tonen wij onze sociale kant door elkaar uit te nodigen om 'vriend' van elkaar te worden. Advertisers maken als medium steeds vaker gebruik van deze social media platforms. Naast de al gebruikelijke traditionele media zoals; advertenties, posters, billboards en commercials spelen fabrikanten nu steeds vaker in op de werking van deze netwerksite's.
Op welke manieren kunnen en weten advertisers hier gebruik van te maken? Op welke manier moeten ze hiermee omgaan? Marc Swieger bijvoorbeeld stelt: "Advertising is a tax we pay for shitty products." Consumenten betalen steeds meer voor de bijzaken van een product of dienst. Hierdoor verliezen de bureaus hun geloofwaardigheid bij de consument. Ze weten wat er speelt en dus is het juist goed om de consument te betrekken bij het ontwikkelen van platforms waar zowel consument als producent zijn voordeel uit haalt. Wanneer de consument zich betrokken voelt bij een product zal deze eerder geneigd zijn om er mee in zee te gaan. Daarnaast kan de producent een beter beeld schetsen van hoe consument denkt over het product en de producent. Marc Swieger stelt daarom ook: "Build platforms the consumers love to use". Daarnaast stel Swieger: "If everybody is an artist you better own the gallery. Het nauw betrekken van de doelgroep is dus iets waaruit zowel consument als producent hun voordeel kan halen. Betrek de doelgroep bij het ontwikkelen van ideeën. Het prosumerschap is hier een goed voorbeeld van. Het kunnen geven van je eigen mening over een product is dus erg belangrijk. Als advertiser is het daarom ook goed om je te verplaatsen in de doelgroep en andersom. Echter omdat we allemaal anders zijn krijgen we dus steeds vaker te maken met individu gerichte advertising. Thomas Knuwer stelt: "Treat costumers as your friend. Bring them together and help them. Van vrienden zal je sneller iets aannemen dan van niet vrienden. De consument zal zich wel even achter de oren krabben en zich afvragen of ze hier te maken hebben met een vriend of met iemand die zich presenteert vanuit een merk. Het inzamelen van persoonlijke informatie is iets dat veelvuldig via social media platforms gebeurd. Je zal je hierdoor juist weer minder snel openstellen voor advertising omdat er op je privacy wordt ingebroken. Daarentegen is het persoonlijk aanspreken van de doelgroep een manier om als merk nauw betrokken te raken bij deze doelgroep.
Op deze eerder genoemde sociale netwerk sites heb je vienden, die allen in je lijst staan op uitnodiging of zichzelf hebben uitgenodigd. Misschien zelfs onder druk. Je hebt dus vrienden. Vrienden van vrienden of in sommige gevallen zelfs vrienden van vrienden van vrienden. Mensen die je dus nog nooit hebt gezien. Lekkere vrienden heb je dan. Voor advertisers is het een mogelijkheid om hier slim gebruik van te maken. Uiteindelijk heb je, als je het niet al te slim aanpakt, dus een lijst vol met mensen (die dan dus vrienden van jou zijn) die je niet eens kent. Misschien van een foto. Maar daar is dan ook gelijk alles mee gezegd.
Het lozen van deze nep-vrienden, als ik het zo even mag verwoorden, is dus een uitgelezen mogelijkheid om hier van af te komen. Burger KIng kwam met het idee om d.m.v. de Burger KIng Whopper Sacrifice je je vrienden van Facebook te laten deleten in ruil voor een Whopper. 10 vrienden is één whopper. Er was een hype gaande genaamd 'ontvrienden'. Hier ging Burger King op een leuke manier mee om. Een ander voorbeeld is de web 2.0 suicide machine. Dit is een online applicatie waarbij het mogelijk is om jezelf van de sociale mediaplatforms te verbannen. Dit anti-social media platform is een voorbeeld van hoe er in de toekomst op een andere manier kan worden omgegaan met de (anti) hype social media. Florian Cramer stelt: "The snake eats his own tale" De hele hype rondom bijv. de suicide machine kan ervoor zorgen dat het product zelf minder interessant wordt dan de virale campagne. Dat is iets waarmee producenten uit moeten gaan kijken. Al was de Whopper Suicide een doorgaans succes. Maar dat is ook niet zo gek wanneer je 1 whopper ontvangt bij het deleten van slechts tien 'vrienden'.
Het gebruiken van social media is in deze tijd een goede manier voor advertisers om hun campagnes te voeren. De generatie van nu zijn nou eenmaal digitale freaks, die dus veelal online te vinden zijn. Doordat we kuddedieren zijn en elkaar dus opzoeken zijn we, bijna altijd, constant sociaal bezig om anderen in ons leven toe te laten. We stellen onszelf veelal open voor invloeden van buitenaf. Dit gebeurd natuurlijk op verschillende manieren en allen met een andere betekenis. Doordat creatieve reclameboodschappen zich steeds vaker laten zien op online platforms zal dit voorlopig in de toekomst niet anders zijn. Het viraal verspreiden van deze boodschappen zal in een hoog tempo gebeuren omdat we nou eenmaal graag betrokken willen raken bij wat anderen ons te bieden hebben.
Social media and virals are the future, for now.
State of Art
Dat mensen elkaar opzoeken is een feit. Daar zijn we mensen voor. Kuddedieren, dat zijn we. Eén van de manieren waarop we elkaar opzoeken in de tijd van nu is via sociale media. De laatste jaren wordt in de reclame daarom ook steeds meer gebruik gemaakt van Sociale media. Sociale media zoals; Hyves, Facebook en andere platforms. Hier tonen wij onze sociale kant door elkaar uit te nodigen om 'vriend' van elkaar te worden. Advertisers maken als medium steeds vaker gebruik van deze social media platforms. Naast de al gebruikelijke traditionele media zoals; advertenties, posters, billboards en commercials spelen fabrikanten nu steeds vaker in op de werking van deze netwerksite's.
Op welke manieren kunnen en weten advertisers hier gebruik van te maken? Op welke manier moeten ze hiermee omgaan? Marc Swieger bijvoorbeeld stelt: "Advertising is a tax we pay for shitty products." Consumenten betalen steeds meer voor de bijzaken van een product of dienst. Hierdoor verliezen de bureaus hun geloofwaardigheid bij de consument. Ze weten wat er speelt en dus is het juist goed om de consument te betrekken bij het ontwikkelen van platforms waar zowel consument als producent zijn voordeel uit haalt. Wanneer de consument zich betrokken voelt bij een product zal deze eerder geneigd zijn om er mee in zee te gaan. Daarnaast kan de producent een beter beeld schetsen van hoe consument denkt over het product en de producent. Marc Swieger stelt daarom ook: "Build platforms the consumers love to use". Daarnaast stel Swieger: "If everybody is an artist you better own the gallery. Het nauw betrekken van de doelgroep is dus iets waaruit zowel consument als producent hun voordeel kan halen. Betrek de doelgroep bij het ontwikkelen van ideeën. Het prosumerschap is hier een goed voorbeeld van. Het kunnen geven van je eigen mening over een product is dus erg belangrijk. Als advertiser is het daarom ook goed om je te verplaatsen in de doelgroep en andersom. Echter omdat we allemaal anders zijn krijgen we dus steeds vaker te maken met individu gerichte advertising. Thomas Knuwer stelt: "Treat costumers as your friend. Bring them together and help them. Van vrienden zal je sneller iets aannemen dan van niet vrienden. De consument zal zich wel even achter de oren krabben en zich afvragen of ze hier te maken hebben met een vriend of met iemand die zich presenteert vanuit een merk. Het inzamelen van persoonlijke informatie is iets dat veelvuldig via social media platforms gebeurd. Je zal je hierdoor juist weer minder snel openstellen voor advertising omdat er op je privacy wordt ingebroken. Daarentegen is het persoonlijk aanspreken van de doelgroep een manier om als merk nauw betrokken te raken bij deze doelgroep.
Op deze eerder genoemde sociale netwerk sites heb je vienden, die allen in je lijst staan op uitnodiging of zichzelf hebben uitgenodigd. Misschien zelfs onder druk. Je hebt dus vrienden. Vrienden van vrienden of in sommige gevallen zelfs vrienden van vrienden van vrienden. Mensen die je dus nog nooit hebt gezien. Lekkere vrienden heb je dan. Voor advertisers is het een mogelijkheid om hier slim gebruik van te maken. Uiteindelijk heb je, als je het niet al te slim aanpakt, dus een lijst vol met mensen (die dan dus vrienden van jou zijn) die je niet eens kent. Misschien van een foto. Maar daar is dan ook gelijk alles mee gezegd.
Het lozen van deze nep-vrienden, als ik het zo even mag verwoorden, is dus een uitgelezen mogelijkheid om hier van af te komen. Burger KIng kwam met het idee om d.m.v. de Burger KIng Whopper Sacrifice je je vrienden van Facebook te laten deleten in ruil voor een Whopper. 10 vrienden is één whopper. Er was een hype gaande genaamd 'ontvrienden'. Hier ging Burger King op een leuke manier mee om. Een ander voorbeeld is de web 2.0 suicide machine. Dit is een online applicatie waarbij het mogelijk is om jezelf van de sociale mediaplatforms te verbannen. Dit anti-social media platform is een voorbeeld van hoe er in de toekomst op een andere manier kan worden omgegaan met de (anti) hype social media. Florian Cramer stelt: "The snake eats his own tale" De hele hype rondom bijv. de suicide machine kan ervoor zorgen dat het product zelf minder interessant wordt dan de virale campagne. Dat is iets waarmee producenten uit moeten gaan kijken. Al was de Whopper Suicide een doorgaans succes. Maar dat is ook niet zo gek wanneer je 1 whopper ontvangt bij het deleten van slechts tien 'vrienden'.
Het gebruiken van social media is in deze tijd een goede manier voor advertisers om hun campagnes te voeren. De generatie van nu zijn nou eenmaal digitale freaks, die dus veelal online te vinden zijn. Doordat we kuddedieren zijn en elkaar dus opzoeken zijn we, bijna altijd, constant sociaal bezig om anderen in ons leven toe te laten. We stellen onszelf veelal open voor invloeden van buitenaf. Dit gebeurd natuurlijk op verschillende manieren en allen met een andere betekenis. Doordat creatieve reclameboodschappen zich steeds vaker laten zien op online platforms zal dit voorlopig in de toekomst niet anders zijn. Het viraal verspreiden van deze boodschappen zal in een hoog tempo gebeuren omdat we nou eenmaal graag betrokken willen raken bij wat anderen ons te bieden hebben.
Social media and virals are the future, for now.
maandag 12 april 2010
OPDRACHT 5a: symposium viralcommunication.nl
4chan by Timo Klok: Imageboard and internet cultural themes
4chan wordt vooral gebruikt voor de posting van afbeeldingen en discussies van vooral geanimeerde en foto afbeeldingen. De gebruikers zijn dus verantwoordelijk voor de popularisatie van internet memes. Memes zijn bestanden, bijv. afbeeldingen, die zich snel via het internet verspreiden en waarbij de beelden kunnen worden aangepast en weer worden gepost. De regel is: Do not upload things wich are in violation. Echter zoals je kunt verwachten wordt hier niet altijd aan gehouden. Gebruikers kunnen reacties achter laten op wat andere mensen posten. Dit kan tekstueel maar ook beeldend gebeuren. Hierdoor creëer je dus een breed scala aan variaties met de desbetreffende afbeelding als startpunt. Het is dan aan jou om hier op in te gaan of niet. De populariteit hiervan heeft sterk te maken met welke variatie er per persoon wordt doorgevoerd en wat jou eigen ideeën zijn op de posting van het imageboard. Alle postings worden gedragen door anonimiteit. De optie om jezelf een nummer of fictieve naam te geven is hiervoor de oplossing.
Timo Klok:
"Memes don't belong to anyone, because everybody is anonymous."
"Anonymous + numbers = power"
"Use unproper english." (Liek instead of like, this will generate more interests)
"Don't try to use memes in advertising."
Een simpel voorbeeld van een meme zijn de LOLcats. Deze zijn in grote mate aanwezig en duurt tot op de dag van vandaag al een jaar of 7.
http://lolcat.com/images/lolcats/529.jpg
Een voorbeeld op het gebied van virale marketing is dat de film genaamd: 'Snakes on a Plane' qua productie werd gedeeld met de virtuele wereld. Hierbij konden bloggers en met name dus de voorstanders van 4chan stemmen op het script, de titel en zelfs de vormgeving van de poster. Ze gebruikten dus de suggesties van mensen om deze vervolgens aan te passen in de eigen film/script. Op deze manier genereerde de film een hogere cultstatus. De filmmaatschappij was, door het enorme succes van het aantal deelnemers en discussies op verschillende websites, ervan overtuigd dat ze geen gewone reclame campagne nodig hadden. Daarom werd Snakes on a Plane voor het eerst in de geschiedenis van de film gelanceerd zonder hele grote traditionele reclame campagne. Dit werd echter geen groot succes, maar toonde dermate aan dat als je mensen bij je productieproces betrekt er al een hele sterke buzz onstaat.
Links de originele poster, rechts de variaties in de vorm van 4chan. Het niveau daalt zoals je kunt zien.
Er zijn ook mensen die hier serieuzer mee omgaan en variaties op de oorspronkelijke naam van de film maken:
Simon Pummel
Een interessante man was Simon Pummel. Hij praatte flink Brits en ook nog een beetje binnensmonds maar had wel een interessante visie op media.
Hij haalde een aantal quote's aan die heel erg gericht zijn op nieuwe media, virale media en de gebruikers hiervan. Hij legt ook aan de hand van de quote's dat wij, als gebruikers, steeds meer van deze internet hypes willen zien om verzadigd te blijven. Mensen hebben steeds vaker het gevoel dat hun leven er beter of zelf makkelijker door kan worden.
Een metafoor die hij hiervoor gebruikt is een quote van W.S. Burrougs.
'A virus must remind you his presence. Wheter it is the nag of a col sore or the torturing spasms of rabies the virus reminds you of its unwanted presence. "HERE ME IS".
Daarna zegt hij nog:
'We now have a new virus that can be communicated and indeed the subject may be desperate this thing that is bursting inside him. He is heavy with the load. Could this load be good and beautiful? Is it possible to create a virus witch will communicate calm and sweet reasonableness.?
A virus must parasite a host in order to survive. In most cases this is damaging the host. The virus gains entrance by fraud and maintains itself by force. An unwanted guest who makes you sick to look at is never good and beautiful. It is moreover a guest who always repeats itself word for word take for take."
Wat Burroughs hiermee bedoelde was:
De essentie van virals is massa, en om hun doel te bereiken moeten ze verspreiden. Het effect op de ontvanger zal verschillen.
Florian Cramer
Florian Cramer begon de tweede dag met een ode aan Malcolm McLaren. McLaren was een Engelse kunstenaar, impressario, muziekproducent en muzikant. Het meest bekend is hij echter als manager van punkbands. De bekendste band die hij gemanaged heeft zijn de Sex Pistols. McLaren is gefascineerd door het situationisme, een kunststroming met het ambitieuze doel om een maatschappelijke revolutie te bewerkstelligen door het creëren van ontregelende, voor massaconsumptie geschikte, situaties. Dankzij zijn vermogen de media te manipuleren groeien de Sex Pistols uit tot de belichaming van Punk. Malcolm heeft hier heel veel geld aan verdiend. Hij was ook de uitvinder van de Guerrilla advertising. Toen de single ‘God Save The Queen’ uitkwam, Liet hij de band spleen op een boot op de rivier de Theems. Het feest eindigde in een complete chaos en de politie liet de boot aanmeren. Eenmaal aan wal werden veel van de feestgangers hardhandig opgepakt. Door de stunt kwam de single op nummer 2 binnen in de charts. Men denkt dat hij eigenlijk op 1 had moeten komen maar er is waarschijnlijk gekloot met de cijfers om rellen te voorkomen. Florian heft met deze presentatie een goede introductie gegeven van hoe virale communicatie werkt en ook laten zien dat het werkt
http://www.youtube.com/watch?v=45LQYFaZG3M
4chan wordt vooral gebruikt voor de posting van afbeeldingen en discussies van vooral geanimeerde en foto afbeeldingen. De gebruikers zijn dus verantwoordelijk voor de popularisatie van internet memes. Memes zijn bestanden, bijv. afbeeldingen, die zich snel via het internet verspreiden en waarbij de beelden kunnen worden aangepast en weer worden gepost. De regel is: Do not upload things wich are in violation. Echter zoals je kunt verwachten wordt hier niet altijd aan gehouden. Gebruikers kunnen reacties achter laten op wat andere mensen posten. Dit kan tekstueel maar ook beeldend gebeuren. Hierdoor creëer je dus een breed scala aan variaties met de desbetreffende afbeelding als startpunt. Het is dan aan jou om hier op in te gaan of niet. De populariteit hiervan heeft sterk te maken met welke variatie er per persoon wordt doorgevoerd en wat jou eigen ideeën zijn op de posting van het imageboard. Alle postings worden gedragen door anonimiteit. De optie om jezelf een nummer of fictieve naam te geven is hiervoor de oplossing.
Timo Klok:
"Memes don't belong to anyone, because everybody is anonymous."
"Anonymous + numbers = power"
"Use unproper english." (Liek instead of like, this will generate more interests)
"Don't try to use memes in advertising."
Een simpel voorbeeld van een meme zijn de LOLcats. Deze zijn in grote mate aanwezig en duurt tot op de dag van vandaag al een jaar of 7.
http://lolcat.com/images/lolcats/529.jpg
Een voorbeeld op het gebied van virale marketing is dat de film genaamd: 'Snakes on a Plane' qua productie werd gedeeld met de virtuele wereld. Hierbij konden bloggers en met name dus de voorstanders van 4chan stemmen op het script, de titel en zelfs de vormgeving van de poster. Ze gebruikten dus de suggesties van mensen om deze vervolgens aan te passen in de eigen film/script. Op deze manier genereerde de film een hogere cultstatus. De filmmaatschappij was, door het enorme succes van het aantal deelnemers en discussies op verschillende websites, ervan overtuigd dat ze geen gewone reclame campagne nodig hadden. Daarom werd Snakes on a Plane voor het eerst in de geschiedenis van de film gelanceerd zonder hele grote traditionele reclame campagne. Dit werd echter geen groot succes, maar toonde dermate aan dat als je mensen bij je productieproces betrekt er al een hele sterke buzz onstaat.
Links de originele poster, rechts de variaties in de vorm van 4chan. Het niveau daalt zoals je kunt zien.
Er zijn ook mensen die hier serieuzer mee omgaan en variaties op de oorspronkelijke naam van de film maken:
Simon Pummel
Een interessante man was Simon Pummel. Hij praatte flink Brits en ook nog een beetje binnensmonds maar had wel een interessante visie op media.
Hij haalde een aantal quote's aan die heel erg gericht zijn op nieuwe media, virale media en de gebruikers hiervan. Hij legt ook aan de hand van de quote's dat wij, als gebruikers, steeds meer van deze internet hypes willen zien om verzadigd te blijven. Mensen hebben steeds vaker het gevoel dat hun leven er beter of zelf makkelijker door kan worden.
Een metafoor die hij hiervoor gebruikt is een quote van W.S. Burrougs.
'A virus must remind you his presence. Wheter it is the nag of a col sore or the torturing spasms of rabies the virus reminds you of its unwanted presence. "HERE ME IS".
Daarna zegt hij nog:
'We now have a new virus that can be communicated and indeed the subject may be desperate this thing that is bursting inside him. He is heavy with the load. Could this load be good and beautiful? Is it possible to create a virus witch will communicate calm and sweet reasonableness.?
A virus must parasite a host in order to survive. In most cases this is damaging the host. The virus gains entrance by fraud and maintains itself by force. An unwanted guest who makes you sick to look at is never good and beautiful. It is moreover a guest who always repeats itself word for word take for take."
Wat Burroughs hiermee bedoelde was:
De essentie van virals is massa, en om hun doel te bereiken moeten ze verspreiden. Het effect op de ontvanger zal verschillen.
Florian Cramer
Florian Cramer begon de tweede dag met een ode aan Malcolm McLaren. McLaren was een Engelse kunstenaar, impressario, muziekproducent en muzikant. Het meest bekend is hij echter als manager van punkbands. De bekendste band die hij gemanaged heeft zijn de Sex Pistols. McLaren is gefascineerd door het situationisme, een kunststroming met het ambitieuze doel om een maatschappelijke revolutie te bewerkstelligen door het creëren van ontregelende, voor massaconsumptie geschikte, situaties. Dankzij zijn vermogen de media te manipuleren groeien de Sex Pistols uit tot de belichaming van Punk. Malcolm heeft hier heel veel geld aan verdiend. Hij was ook de uitvinder van de Guerrilla advertising. Toen de single ‘God Save The Queen’ uitkwam, Liet hij de band spleen op een boot op de rivier de Theems. Het feest eindigde in een complete chaos en de politie liet de boot aanmeren. Eenmaal aan wal werden veel van de feestgangers hardhandig opgepakt. Door de stunt kwam de single op nummer 2 binnen in de charts. Men denkt dat hij eigenlijk op 1 had moeten komen maar er is waarschijnlijk gekloot met de cijfers om rellen te voorkomen. Florian heft met deze presentatie een goede introductie gegeven van hoe virale communicatie werkt en ook laten zien dat het werkt
http://www.youtube.com/watch?v=45LQYFaZG3M
OPDRACHT 4a: city of trust / control
Groep: Huub, Quintus, Jannes
Wij willen RFID-chips gebruiken om vuurwapens ongevaarlijk te maken. Het is een mooie en idealistische gedachte om vuurwapens te blokkeren om een veiligere wereld te maken. Eerst moeten natuurlijk alle wapens gechipt worden. Daarna kunnen de wapens alleen actief worden in de zones waar wapens gebruikt mogen worden. Dit zijn zones zoals bijvoorbeeld jachtclubs. De politie krijgt wapens die wel overal kunnen vuren in diensttijd. Dit zou gerealiseerd kunnen worden door in te checken op het politiebureau. Er zijn ook vrije zones waar de vuurwapens altijd geblokkeerd worden. Banken, scholen, ziekenhuizen zijn hier voorbeelden van. Grote criminelen zullen altijd en overal wapens kunnen gebruiken, omdat ze de chips zullen hacken. Maar de kleine criminelen krijgen te maken met een grote barrière om vuurwapens te kunnen gebruiken. Op deze manier zullen er minder gewapende overvallen zijn op bijvoorbeeld benzinestations. Ook de stropers in Afrika zullen het moeilijker krijgen om bijvoorbeeld olifanten te stropen.
Helaas is dit idee onrealistisch, omdat het nu technisch onmogelijk uit te voeren is. Chips zijn digitaal en ze moeten iets blokkeren dat mechanisch is. Toch willen wij alle wapens chippen, zodat de mensen in de buurt weten dat er een vuurwapen in de buurt is. Dit kan gerealiseerd worden in de vorm van een armbandje. Als het armbandje groen kleurt, gaat het om een vuurwapen van bijvoorbeeld de politie. Als het rood kleurt, is er een vuurwapen in de buurt dat niet van de politie of het leger is. Zo kunnen benzinestationsmedewerkers vooraf zien of ze bedreigd kunnen gaan worden door een illegaal wapen en zouden ze preventief de politie kunnen alarmeren. Deze veiligheidsarmbandjes zijn een uitkomst voor mensen die vaak beroofd worden door kleine criminelen. Dit voorbeeld past bij de City of Trust, omdat je de keuze krijgt om te kijken naar je armband als je iets niet vertrouwt. De armbanden zijn voor de consument, dus je hebt de optie om deze armbanden te kopen. Het is aan jezelf of je die armband wilt. Als de politie de armbanden gebruikt, past dat meer in de City of Control, omdat ze de armbanden gebruiken om criminaliteit op te sporen.
Wij willen RFID-chips gebruiken om vuurwapens ongevaarlijk te maken. Het is een mooie en idealistische gedachte om vuurwapens te blokkeren om een veiligere wereld te maken. Eerst moeten natuurlijk alle wapens gechipt worden. Daarna kunnen de wapens alleen actief worden in de zones waar wapens gebruikt mogen worden. Dit zijn zones zoals bijvoorbeeld jachtclubs. De politie krijgt wapens die wel overal kunnen vuren in diensttijd. Dit zou gerealiseerd kunnen worden door in te checken op het politiebureau. Er zijn ook vrije zones waar de vuurwapens altijd geblokkeerd worden. Banken, scholen, ziekenhuizen zijn hier voorbeelden van. Grote criminelen zullen altijd en overal wapens kunnen gebruiken, omdat ze de chips zullen hacken. Maar de kleine criminelen krijgen te maken met een grote barrière om vuurwapens te kunnen gebruiken. Op deze manier zullen er minder gewapende overvallen zijn op bijvoorbeeld benzinestations. Ook de stropers in Afrika zullen het moeilijker krijgen om bijvoorbeeld olifanten te stropen.
Helaas is dit idee onrealistisch, omdat het nu technisch onmogelijk uit te voeren is. Chips zijn digitaal en ze moeten iets blokkeren dat mechanisch is. Toch willen wij alle wapens chippen, zodat de mensen in de buurt weten dat er een vuurwapen in de buurt is. Dit kan gerealiseerd worden in de vorm van een armbandje. Als het armbandje groen kleurt, gaat het om een vuurwapen van bijvoorbeeld de politie. Als het rood kleurt, is er een vuurwapen in de buurt dat niet van de politie of het leger is. Zo kunnen benzinestationsmedewerkers vooraf zien of ze bedreigd kunnen gaan worden door een illegaal wapen en zouden ze preventief de politie kunnen alarmeren. Deze veiligheidsarmbandjes zijn een uitkomst voor mensen die vaak beroofd worden door kleine criminelen. Dit voorbeeld past bij de City of Trust, omdat je de keuze krijgt om te kijken naar je armband als je iets niet vertrouwt. De armbanden zijn voor de consument, dus je hebt de optie om deze armbanden te kopen. Het is aan jezelf of je die armband wilt. Als de politie de armbanden gebruikt, past dat meer in de City of Control, omdat ze de armbanden gebruiken om criminaliteit op te sporen.
OPDRACHT 4b: What Your Clothes Say About You
Het plaatsen van RFID chips in kleding is natuurlijk geen gek idee. Het verbaast me daarom ook niets dat Benetton hiermee grootse plannen heeft. Er zitten aan de kant van Benetton tal van voordelen aan vast waardoor het dus zeer interessant is om deze chips in hun kleding te plaatsen. Daarentegen speelt het plaatsen van RFID chips in de kleding in negatieve zin in op de privacy van de desbetreffende consument. Zo kan het een probleem worden wanneer de chips van de kleding actief blijven, na het verlaten van een winkel van Benetton. In dit geval kunnen er andere partijen misbruik van gaan maken. Dit is natuurlijk niet de bedoeling. daarnaast is dit ook precies waarom het systeem van RFID zoveel onder negatieve aandacht komt. De gebruiker haalt er in hun geval maar enkele voordelen uit. Dit in tegenstelling tot de producent. Geef ze maar eens ongelijk zeggen wij dan dus. Maar het zijn wel 'wij' die die chips met deze technologie en op deze manier voorgoed in onze kleding blijven dragen. In dit geval geef ik Benetton dus groot gelijk en ik vindt het plaatsen van RFID chips in kleding daarom ook een slim en effectief idee. De vraag is echter houdt het daarbij op, of bouwen de nadelen zich op in de toekomst en ondervindt de consument daar dus steeds meer hinder van. Wat Benetton als belangrijke rede, vanwege de vele filialen wereldwijd, opgeeft waarom ze gebruik maken van deze chips, is dat in mijn ogen vanuit hun kant ook de belangrijkste reden. Het voordeel is er dus alleen voor de fabrikant, het merk of de winkels. Is dit geval is het deactiveren van de RFID chip bij het afrekenen van de kleding daarom ook de oplossing om breuk op de privacy en problemen in de toekomst bij de gebruiker te voorkomen.
OPDRACHT 3: The Internet of Things
David Brin had een duidelijke visie. Of eigenlijk twee. Hij zag een wereld voor zich waarin twee samenlevingen met behulp van camera's en ander middelen onder toezicht konden worden gehouden. Volgens Brin zit het verschil en onderscheidt hem in de manier waarop er met dit toezicht wordt omgegaan.
City of Control
Aan de ene kant schetste David een stad waar dit toezicht wordt ingezet om de orde te handhaven en om een strikt regime te voeren, met alles erop en eraan. In deze stad is men er constant van bewust dat hij/zij in de gaten wordt gehouden. Daarnaast is het in de city of control mogelijk om gedachten te onderscheppen indien deze niet met de regels samenvallen.
City of Trust
Aan de andere kant van deze samenleving wordt er een stad geschetst waar dit toezicht in het voordeel van de inwoners wordt gebruikt. Bij de City of trust wordt er, zoals je aan de naam al kunt horen uitgegaan van vertrouwen. Je zou dit ook wel een stad kunnen noemen waarin democratie van toepassing is.
In de wereld waarin wij nu leven en zoals het er nu uitziet zou je kunnen stellen dat het iets wegheeft van zowel 'The City of Trust' alsmede 'The City of Control'. Welke kant het meer zal gaan opvallen zal de toekomst moeten uitwijzen.
Internet of Things
In de steden van de toekomst zal er geen ruimte meer zijn voor camera's om deze vervolgens te gebruiken om objecten en plaatsen te lokaliseren en te monitoren. Deze worden vervangen door een technologie die is gebaseerd op een netwerk van draadloze frequenties. Verschillende objecten krijgen als het ware net als bij een internetsite, een IP adres. De gegevens hiervan zijn dan weer als een soort van internet met elkaar verbonden. Als het door blijft gaan zoals het er nu uitziet, en ik zie het er nog van komen ook. Krijgt elk mens zijn eigen 'IP adres'. Dit in de vorm van een RFID chip. Het gevolg daarvan is dat er totaal geen privacy meer valt te genieten.
De inwoners van de stad van vertrouwen, City of Trust, zouden in tegenstelling tot de andere stad zelf kunnen kiezen of ze in de gaten willen worden gehouden.
City of Control
Aan de ene kant schetste David een stad waar dit toezicht wordt ingezet om de orde te handhaven en om een strikt regime te voeren, met alles erop en eraan. In deze stad is men er constant van bewust dat hij/zij in de gaten wordt gehouden. Daarnaast is het in de city of control mogelijk om gedachten te onderscheppen indien deze niet met de regels samenvallen.
City of Trust
Aan de andere kant van deze samenleving wordt er een stad geschetst waar dit toezicht in het voordeel van de inwoners wordt gebruikt. Bij de City of trust wordt er, zoals je aan de naam al kunt horen uitgegaan van vertrouwen. Je zou dit ook wel een stad kunnen noemen waarin democratie van toepassing is.
In de wereld waarin wij nu leven en zoals het er nu uitziet zou je kunnen stellen dat het iets wegheeft van zowel 'The City of Trust' alsmede 'The City of Control'. Welke kant het meer zal gaan opvallen zal de toekomst moeten uitwijzen.
Internet of Things
In de steden van de toekomst zal er geen ruimte meer zijn voor camera's om deze vervolgens te gebruiken om objecten en plaatsen te lokaliseren en te monitoren. Deze worden vervangen door een technologie die is gebaseerd op een netwerk van draadloze frequenties. Verschillende objecten krijgen als het ware net als bij een internetsite, een IP adres. De gegevens hiervan zijn dan weer als een soort van internet met elkaar verbonden. Als het door blijft gaan zoals het er nu uitziet, en ik zie het er nog van komen ook. Krijgt elk mens zijn eigen 'IP adres'. Dit in de vorm van een RFID chip. Het gevolg daarvan is dat er totaal geen privacy meer valt te genieten.
De inwoners van de stad van vertrouwen, City of Trust, zouden in tegenstelling tot de andere stad zelf kunnen kiezen of ze in de gaten willen worden gehouden.
OPDRACHT 2: pervasive advertising
Pervasive advertising
Dit is advertising waarbij de boodschap helemaal is toegespitst op de ontvanger. De inhoud van deze boodschap is gebaseerd op de persoonlijke informatie van een persoon. Het belangrijkste punt van deze vorm van advertising is dus dat het zich richt op het individu. Anders dan bij de traditionele media richt deze vorm zich dus in het ideaalste geval op een persoon. In dit geval is de doelgroep dus een persoon. Om de gehele aandacht van deze doelgroep te krijgen moeten er dus technologieën worden ontwikkeld om de interesses en behoeftes van de desbetreffende persoon te kunnen signaleren en te identificeren.Hetgeen deze vorm van advertising nou zo interessant maakt is dat een individu de andere individu niet is. Elk persoon is anders. Er is niemand die dezelfde associaties bij een bepaald product, op een bepaald moment en in een bepaalde omgeving heeft. Enkele voorbeelden van de mediums die kunnen worden ingezet als het gaat om het ontvangen van reclame in de vorm van pervasive advertising zijn; mobiele telefoons, e-mail, voicemail, displays, instant messaging en tv-netwerken. Een voorbeeld voor advertisers om op in te spelen zijn netwerken als Facebook, Myspace en LinkedIn. Deze platformen bevatten gedetailleerde informatie over de gebruikers en hun netwerk. In dit geval is het dus een uitgelezen kans om potentiële klanten te bereiken via hun persoonlijke media m.b.t. de beschikbare online informatie. Pervasive advertising kan eigenlijk twee verschillende richtingen op. De ene kant is dat de klant het waardeert dat er persoonlijk op hem wordt ingespeeld en dat hij bereikt wordt via de media die hem direct aanspreken. De andere kant van het verhaal is dat het gevaarlijk is om iemand zijn of haar eigen persoonlijk informatie tegen zichzelf te gebruiken. De grootste voordelen van pervasive advertising zijn dat je heel gericht de juiste groep mensen, met de juiste middelen op het juiste moment en op de meest effectieve manier weet te bereiken. Aan elk voordeel kleeft een nadeel. En dat is dat het lastig is hoever we kunnen gaan met pervasive advertising als je het hebt over de interesses van de gebruiker en het medium die daarop inspeelt zonder de privacy te schenden.
Een voorbeeld van hoe we in hedendaagse tijd in aanraking komen met pervasive advertising is bijv. op social media sites, zoals Hyves. Het invullen van bepaalde merken die jou voorkeur genieten is een optie op je eigen profiel. Bedrijven kunnen hier dan weer op inspelen d.m.v. het plaatsen van banners van deze merken die dus aan jouw profiel voldoen.
Dit is advertising waarbij de boodschap helemaal is toegespitst op de ontvanger. De inhoud van deze boodschap is gebaseerd op de persoonlijke informatie van een persoon. Het belangrijkste punt van deze vorm van advertising is dus dat het zich richt op het individu. Anders dan bij de traditionele media richt deze vorm zich dus in het ideaalste geval op een persoon. In dit geval is de doelgroep dus een persoon. Om de gehele aandacht van deze doelgroep te krijgen moeten er dus technologieën worden ontwikkeld om de interesses en behoeftes van de desbetreffende persoon te kunnen signaleren en te identificeren.Hetgeen deze vorm van advertising nou zo interessant maakt is dat een individu de andere individu niet is. Elk persoon is anders. Er is niemand die dezelfde associaties bij een bepaald product, op een bepaald moment en in een bepaalde omgeving heeft. Enkele voorbeelden van de mediums die kunnen worden ingezet als het gaat om het ontvangen van reclame in de vorm van pervasive advertising zijn; mobiele telefoons, e-mail, voicemail, displays, instant messaging en tv-netwerken. Een voorbeeld voor advertisers om op in te spelen zijn netwerken als Facebook, Myspace en LinkedIn. Deze platformen bevatten gedetailleerde informatie over de gebruikers en hun netwerk. In dit geval is het dus een uitgelezen kans om potentiële klanten te bereiken via hun persoonlijke media m.b.t. de beschikbare online informatie. Pervasive advertising kan eigenlijk twee verschillende richtingen op. De ene kant is dat de klant het waardeert dat er persoonlijk op hem wordt ingespeeld en dat hij bereikt wordt via de media die hem direct aanspreken. De andere kant van het verhaal is dat het gevaarlijk is om iemand zijn of haar eigen persoonlijk informatie tegen zichzelf te gebruiken. De grootste voordelen van pervasive advertising zijn dat je heel gericht de juiste groep mensen, met de juiste middelen op het juiste moment en op de meest effectieve manier weet te bereiken. Aan elk voordeel kleeft een nadeel. En dat is dat het lastig is hoever we kunnen gaan met pervasive advertising als je het hebt over de interesses van de gebruiker en het medium die daarop inspeelt zonder de privacy te schenden.
Een voorbeeld van hoe we in hedendaagse tijd in aanraking komen met pervasive advertising is bijv. op social media sites, zoals Hyves. Het invullen van bepaalde merken die jou voorkeur genieten is een optie op je eigen profiel. Bedrijven kunnen hier dan weer op inspelen d.m.v. het plaatsen van banners van deze merken die dus aan jouw profiel voldoen.
OPDRACHT 1: The Computer for the 21st Century
Mark Weiser begint zijn stuk met de zin: De meest complete technologieën, zijn de technologieën die verdwijnen. Het is een zin waar je wel even bij stil moet gaan staan om 'm echt goed te kunnen doorgronden. Wat Mark ermee bedoeld is dat deze technologieën zich dusdanig in ons dagelijks leven vermengen dat ze aan het eind niet meer zijn te onderscheiden. Denk bijv. aan het schrijven, dat gezien kan worden als de eerste informatie technologie. In de wereld van nu is schrift overal om ons heen terug te vinden. Het zit in onze samenleving geïmpregneerd en is dus niet voor te stellen hoe het zou zonder. Omdat de computers van tegenwoordig een dusdanig belangrijk deel innemen in onze samenleving is het niet meer mogelijk deze tot een onzichtbaar deel van ons dagelijks leven te maken. Deze onzichtbaarheid draagt hierdoor een essentieel gevolg met zich mee. Niet van de technologie maar puur inspelend op de psyche van mens.
Wanneer wij als mens iets erg goed leren, vergeten we op te duur dat het er is. Wanneer we er dus onbewust voor zorgen dat zulke dingen verdwijnen of zich dusdanig vermengen in onze samenleving, zijn we klaar om verder te kijken naar nieuwe input. Dat computers steeds meer integreren in onze samenleving is een feit. Een hedendaags voorbeeld op het gebied van intergratie van computers ubiquitous computing. Ubiquitous computing zorgt ervoor dat dat wij ons zelf fysiek vermengen met de computers. Deze computers weten als het ware waar ze zijn en in welke situatie ze zich bevinden. Deze vorm van computers zijn te verdelen in drie groepen: tabs, pads en boards. Deze zullen uiteindelijk allen opgaan in de achtergrond. En zich op deze manier vermengen in onze samenleving.
Het in de achtergrond terugdringen van deze computers brengt echter een ander belangrijk punt met zich mee en dat is privacy. Computers zijn er overal, overal om ons heen. Doordat deze computers onzichtbaar zich in ons leven vermengen kan dat grote gevolgen hebben voor onze privacy. De informatie die over en weer wordt gedeeld kan worden opgepikt, worden gefilterd en uiteindelijk op welke manier dan ook tegen ons worden gebruikt. Echter ubiquitous computing is geen struikelblok voor persoonlijke interacties. Het zorgt er juist voor dat groepen dichter bij elkaar komen. Uiteindelijk zal deze vorm van computers zich daarom ook in alle groepen, over de hele wereld penetreren. Nog belangrijker is dat ubiquitous computers ervoor zorgen dat het teveel aan informtatie wordt voorkomen.
Machines die goed passen in onze samenleving in plaats van mensen die goed passen in de wereld van de computers zal ervoor gaan zorgen dat het gezien kan worden als de normaalste zaak van de wereld en daarom al gauw als 'normaal' bevonden kan worden.
Wanneer wij als mens iets erg goed leren, vergeten we op te duur dat het er is. Wanneer we er dus onbewust voor zorgen dat zulke dingen verdwijnen of zich dusdanig vermengen in onze samenleving, zijn we klaar om verder te kijken naar nieuwe input. Dat computers steeds meer integreren in onze samenleving is een feit. Een hedendaags voorbeeld op het gebied van intergratie van computers ubiquitous computing. Ubiquitous computing zorgt ervoor dat dat wij ons zelf fysiek vermengen met de computers. Deze computers weten als het ware waar ze zijn en in welke situatie ze zich bevinden. Deze vorm van computers zijn te verdelen in drie groepen: tabs, pads en boards. Deze zullen uiteindelijk allen opgaan in de achtergrond. En zich op deze manier vermengen in onze samenleving.
Het in de achtergrond terugdringen van deze computers brengt echter een ander belangrijk punt met zich mee en dat is privacy. Computers zijn er overal, overal om ons heen. Doordat deze computers onzichtbaar zich in ons leven vermengen kan dat grote gevolgen hebben voor onze privacy. De informatie die over en weer wordt gedeeld kan worden opgepikt, worden gefilterd en uiteindelijk op welke manier dan ook tegen ons worden gebruikt. Echter ubiquitous computing is geen struikelblok voor persoonlijke interacties. Het zorgt er juist voor dat groepen dichter bij elkaar komen. Uiteindelijk zal deze vorm van computers zich daarom ook in alle groepen, over de hele wereld penetreren. Nog belangrijker is dat ubiquitous computers ervoor zorgen dat het teveel aan informtatie wordt voorkomen.
Machines die goed passen in onze samenleving in plaats van mensen die goed passen in de wereld van de computers zal ervoor gaan zorgen dat het gezien kan worden als de normaalste zaak van de wereld en daarom al gauw als 'normaal' bevonden kan worden.
Abonneren op:
Posts (Atom)